Η Μήλος έχει μια περίοπτη θέση στην  ιστορία καθώς από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα, διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο συμμετοχής στα δρώμενα από όσο της αναλογεί λόγω μεγέθους και πληθυσμού.
Η θέση του νησιού μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Κρήτης, καθώς και η ύπαρξη του οψιδιανού είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός σημαντικού κέντρου του πρώιμου Αιγαιοπελαγίτικου πολιτισμού. opsidianosΟψιδιανός της Μήλου έχει βρεθεί σε διάφορες Νεολιθικές τοποθεσίες του Ελλαδικού χώρου, όπως αύτη του Δισπηλιού στην Καστοριά και του Μακρύγιαλου στην Πιερία. Εικάζεται πως γινόταν εξόρυξη του οψιδιανού χωρίς να κατοικείται το νησί τουλάχιστον από το 5.300 π.χ. Ο προϊστορικός οικισμός της Φυλακωπής στη βορειοανατολική ακτή άνθισε κατά την εποχή του χαλκού.
Λέγεται ότι πρώτοι κάτοικοι της Μήλου ήταν Φοίνικες ή Κάρες.
Μετά από αυτούς την κατοίκησαν Δωριείς προερχόμενοι από την Σπάρτη, γι’ αυτό και οι Μήλιοι είχαν ανέκαθεν φιλικά αισθήματα προς τους Σπαρτιάτες. Οι Μήλιοι έλαβαν μέρος στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. και ήταν από τους λίγους νησιώτες που δεν έδωσαν «γην και ύδωρ» στους Πέρσες. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, οι Αθηναίοι κατέκτησαν τη Μήλο το 416 π.Χ. και έσφαξαν όλους τους άρρενες κατοίκους. Στο 5ο βιβλίο της ιστορίας του Θουκυδίδη, αναφέρεται ο Διάλογος Αθηναίων-Μηλίων, στον οποίο περιγράφονται οι άγονες διαπραγματεύσεις μεταξύ των δυο πλευρών πριν την κατάκτηση της Μήλου.
Αργότερα, η Μήλος ακολούθησε την τύχη των άλλων Κυκλάδων κάτω από τους Μακεδόνες, τους Ρωμαίους και στη συνέχεια τους Βυζαντινούς. Στους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους είχε αρκετούς Εβραίους κατοίκους και έτσι ο Χριστιανισμός διαδόθηκε αρκετά γρήγορα. Κατά τη Φραγκοκρατία ο Μάρκος Σανούδος κατέλαβε τη Μήλο και το 1207 την ένωσε με το δουκάτο της Νάξου. Το 1537 την κατέκτησε ο Βαρβαρόσσα και από το 1566 πέρασε από τους Ενετούς στους Τούρκους. Καθ’όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν ορμητήριο πειρατών.
Από το 1830, η Μήλος, όπως και όλες οι Κυκλάδες περιλήφθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, και κατά τον 20ο αίωνα υπήρξε στρατηγικό σημείο στη διάρκεια των πολέμων και αποτέλεσε κατά διαστήματα και τόπο εξορίας αριστερών.

 


 

 

Milos has a prominent place in history since ancient times until today, claiming a larger share of participation in the events than it deserves due to its size and population.
The position of the island between mainland Greece and Crete, and the presence of obsidian resulted in the creation of an important center of early Aegean civilization. Milos obsidian has been found in several Neolithic sites of Greece, such as the Dispilio Kastoria and Makrigialos in Pieria. There is speculation that the extraction of obsidian was not inhabited the island since at least 5300 eg The prehistoric settlement in northeastern Phylakopi flourished during the Bronze Age.
It is said that the first inhabitants of Melos was Kares.Meta Phoenicians inhabited by the Dorians those coming from Sparta, which is why the Melians had always been friendly feelings for the Spartans. The Melians took part in the naval battle of Salamis in 480 BC and was one of the few islanders who have not «earth and water» to the Persians. During the Peloponnesian war, the Athenians conquered Melos in 416 BC and slaughtered all the male inhabitants. In the fifth book in the history of Thucydides mentions the Athenians, Melians Dialogue, which describes the barren negotiations between the two sides before the conquest of the island.
Later, Milos followed the fate of other circles under the Macedonians, the Romans and then the Byzantines. In early Christian times had many Jewish residents, and thus Christianity spread quickly enough. During the Frankish Marco Sanudo captured the island of Melos in 1207 and joined with the Duchy of Naxos. In 1537 he won the the Barbarossa and in 1566 passed by the Venetians to the Turks. Throughout the Turkish occupation was a base for pirates.
Since 1830, Milos, and all Cyclades islands included in the newly established Greek state, and in the 20th century was a strategic point during the war and was from time to time and place of exile left.

Share

Facebook

Twitter

Google Plus

Vimeo