kimolos_el[1]Η Κίμωλος είναι ένα νησί που η πάροδος του χρόνου δεν το έχει επηρεάσει σημαντικά καθώς έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την φυσιογνωμία του από τους περασμένους αιώνες.
Τόσο το φυσικό όσο και το δομημένο περιβάλλον, αλλά και οι συνήθειες της τοπικής ζωής, δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που φέρνει τον επισκέπτη πίσω σε άλλες εποχές,
γεγονός που δεν το συναντά κάποιος σε πολλά άλλα σημεία της Ελλάδας.
Τα γραφικά της δρομάκια με τα κάτασπρα παραδοσιακά σπίτια, τα αμέτρητα γαϊδουράκια ο αριθμός των οποίων είναι το υψηλότερο επίπεδο της χώρας, η περιορισμένη
ανάπτυξη σύγχρονων κατασκευών και η απλότητα της ζωής, εξασφαλίζουν το απόλυτο πεδίο για γαλήνιες και πανέμορφες διακοπές.

Η έκταση του νησιού, του οποίου το σχήμα είναι σχεδόν κανονικό πεντάγωνο, είναι 36 τετρ. χιλιόμετρα και το μήκος της ακτογραμμής 38 χιλιόμετρα με πολλούς κόλπους, νησίδες, αμμουδερές και βραχώδεις ακτές και πλήθος θαλασσινών σπηλιών. Το ανάγλυφο είναι έντονο με υψηλότερη κορυφή το Παλιόκαστρο (365 μ.), και ο πληθυσμός περίπου 600 μόνιμοι κατοίκοι, οι περισσότεροι από τους οποίους μένουν στο Χωριό.chora1[1]
Το νησί είναι πετρώδες με ηφαιστιογενή δραστηριότητα κατά το παρελθόν,  και διαθέτει ποικιλία πετρωμάτων με πιο χαρακτηριστικό τον κιμωλίτη ή «κιμώλια γη» ή κιμωλία όπως την γνωρίζουν οι περισσότεροι.
Διαθέτει αμέτρητες ομορφιές και αποτελεί καταφύγιο σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας, όπως η φώκια monachus monachus  η οχιά vipera lembetina, η μπλε σαύρα, ο θαλασσοκόρακας, η χρυσή κουκουβάγια, ένα σπάνιο είδος γερακιού, και πολλά αποδημητικά πουλιά.

Η Κίμωλος ανήκει στο σύμπλεγμα των Νοτιοδυτικών Κυκλάδων και έχει έκταση 37 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκεται ανάμεσα στη Μήλο και τη Σίφνο και σε απόσταση 87 ναυτικά μιλίων από τον Πειραιά.
Από τον Πειραιά  το ταξίδι με το πλοίο διαρκεί 6 με 8 ώρες, ανάλογα με τον αριθμό των στάσεων που μεσολαβούν. Η μετάβαση στο νησί μπορεί να γίνει και με μικτό τρόπο, δηλαδή αεροπορικώς μέσω του αεροδρομίου της Μήλου και στη συνέχεια με την τοπική ακτοπλοϊκή σύνδεση Πολλώνια Μήλου – Ψάθη Κιμώλου η οποία λειτουργεί καθημερινά .

Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα η Κίμωλος κατοικείται συνεχώς, τουλάχιστον από την Ύστερη Νεολιθική εποχή.

Η πλούσια ελληνική φαντασία θέλησε να οφείλει το όνομά της στον πρώτο οικιστή της, τον Κίμωλο, σύζυγο της κόρης του Ταύρου, Σίδης. Της αποδίδονταν τα επίθετα Εχινούσα (νήσος των αχινών) και Εχιδνούσα (νήσος των εχιδνών).

Η βυθισμένη πολιτεία και η νεκρόπολη στην περιοχή Ελληνικά έχουν δώσει Μυκηναϊκά, Γεωμετρικά, Αρχαϊκά, Κλασικά και Ελληνιστικά ευρήματα. Την πόλη αυτή φαίνεται ότι κατοικούσαν οι Κιμώλιοι τουλάχιστον μέχρι τα πρώτα χριστιανικά χρόνια.

chrisostomos[1]Τον 5ο π.Χ. αιώνα ανήκε στην Αθηναϊκή συμμαχία και το πολίτευμά της ήταν οργανωμένο στα πρότυπα της αθηναϊκής δημοκρατίας. Υπήρχε Βουλή και Δήμος και την εξουσία ασκούσαν τρεις άρχοντες και τρεις ταμίες. Πολιούχος θεά ήταν η Αθηνά, ενώ λατρεύονταν ακόμη η Άρτεμη, ο Ερμής και ο Ποσειδώνας.

Τον 3ο αιώνα π. Χ. η Κίμωλος κυκλοφόρησε δικά της νομίσματα, δυνατότητα που της δόθηκε από τις μεγάλες εξαγωγές της «Κιμωλίας γης» και των εξαιρετικών σύκων της.

Το νησί διέθετε «ορυκτά ψυγεία» στα οποία οι κάτοικοι κρύωναν τόσο το νερό που ήταν «…απαράλλακτο από χιόνι».

Η διαμάχη των Κιμωλίων με τη Μήλο για την κυριότητα της Πολυαίγου και των κοντινών νησίδων ξεκίνησε το 416 π.Χ. και έληξε λίγο μετά το 338 π.Χ. με απόφαση του δικαστηρίου των Αργείων και με νίκη της Κιμώλου που διατηρεί ως σήμερα το δικαίωμα αυτό.

Οι ελάχιστες πληροφορίες που υπάρχουν για τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή εποχή αφορούν κυρίως το εμπόριο «κιμωλίας γης».
chorio2[1]
Στην κορυφή του λόφου Παλιόκαστρο υπάρχουν ερείπια κάστρου και πύργου αδιευκρίνιστης ηλικίας.

Από τους Βυζαντινούς στους Φράγκους, η Κίμωλος πέρασε το 1207 όταν την κυρίευσε ο Μάρκος Σανούδος.

Φράγκοι, Ενετοί, πειρατές κάθε εθνικότητας και Τούρκοι έγιναν αιτία για τη σοβαρή μείωση του πληθυσμού και τον οικονομικό μαρασμό του νησιού. Ο κίνδυνος που όλοι οι προηγούμενοι αντιπροσώπευαν για τους ντόπιους, άφησε ένα ορατό σήμερα ίχνος: το Μεσαιωνικό Κάστρο που αποτελούσε και το μόνο οικισμό του νησιού.

kastro[1]Κατά τη διάρκεια του πρώτου Ρωσοτουρκικού πολέμου ο Ορλώφ συνέταξε λεπτομερείς χάρτες του νησιού είτε αναζητώντας τα θρυλούμενα μεταλλεία αργύρου είτε κατ’ άλλους εξαιτίας της στρατηγικής θέσης του νησιού.

Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, το Χωριό επεκτάθηκε στη σχετικά ομαλή περιοχή γύρω από το Κάστρο

Η Γεωγραφία και η Γεωλογία της Κιμώλου
Ενετοί και Φράγκοι την είπαν Αρζαντιέρα δηλαδή Ασημένια για τα γκριζόλευκα βράχια που έβλεπαν καθώς πλησίαζαν στο νησί. Κάποιοι περιηγητές πίστευαν ότι το όνομα οφείλεται σε αρχαία ορυχεία αργύρου, τα οποία όμως δεν έχουν μέχρι σήμερα βρεθεί.
Σε αντίθεση με τα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων που ανήκουν στην Αττικοκυκλαδική Μάζα και αποτελούνται κυρίως από μεταμορφωμένα πετρώματα, η Κίμωλος είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της προϊόν έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας καθώς βρίσκεται στην εξωτερική ζώνη του ηφαιστειακού τόξου του Αιγαίου και τα ίχνη της ηφαιστειακής δραστηριότητας είναι ορατά παντού στο νησί: θερμές πηγές και ασυνήθιστοι γεωλογικοί σχηματισμοί που συνθέτουν τοπία σπάνιας ομορφιάς.
Τα συνηθέστερα πετρώματα του νησιού είναι ηφαιστειακά, ρυολιθικού τύπου, παρότι δεν λείπει και ο γρανίτης.
Σε ελάχιστα σημεία εμφανίζεται το προηφαιστειακό υπόβαθρο. Μεγάλη επιφάνεια του νησιού καλύπτεται από τόφφους και τοφφίτες.
skiadi[1]Οι τόφφοι είναι ένα ευκολοκατέργαστο, ελαφρύ ηφαιστειακό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως οικοδομικό υλικό, κομμένο συνήθως σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλεπίπεδου. Τα κομμάτια αυτά οι κάτοικοι τα ονομάζουν «πώρια». Η εξόρυξη και η εμπορία τους αποτελούσε παλιότερα σημαντική οικονομική πρόσοδο για τους κατοίκους, αφού μεταφέρονταν με τα καΐκια σε μεγάλες αποστάσεις εντός και εκτός Ελλάδος. Τα εντυπωσιακά υπολείμματα της εξόρυξης στο δρόμο που ενώνει το Χωριό με το Κλήμα, κοντά στον Αγ. Νικόλα και στην ανατολική πλευρά του κόλπου του Αγ. Μηνά δίνουν μια ιδέα για το μέγεθος αυτής της δραστηριότητας.
Η εξαλλοίωση των ηφαιστειακών πετρωμάτων, από τα υδροθερμικά ρευστά, το νερό της βροχής και της θάλασσας, πλούτισε το νησί σε βιομηχανικά ορυκτά, κυρίως μπεντονίτη, αλλά και ποζολάνη (λευκό τσιμέντο), περλίτη, καολίνη (πορσελάνη), σιδηρομαγγάνιο (παλαιότερη εξόρυξη), βαρύτη, ζεόλιθους και λίγο θείο.
Οι ζεόλιθοι είναι ένα υλικό που βρήκε σχετικά πρόσφατα ποικίλες, σημαντικές εφαρμογές όπως είναι ο διαχωρισμός αερίων, απορρυπαντικά φιλικά προς το περιβάλλον, καθαρισμός της θάλασσας και γενικά του νερού από βαριά μέταλλα και τοξικές ουσίες, κ.α.
Συγγενικό με τα προηγούμενα είναι ένα μοναδικό είδος αργίλου, η «κιμωλία γη», που πήρε το όνομά του από το νησί, με απορρυπαντικές και φαρμακευτικές ιδιότητες, γνωστό από τα προϊστορικά χρόνια. Οι Κρήτες της Εποχής του Μίνωα έκαναν εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων για τη λεύκανση των μάλλινων νημάτων. Βόλοι του υλικού αυτού βρέθηκαν στο Ιερό της Άρτεμης στη Βραυρώνα και αποτελούσαν πιθανόν αφιέρωμα. Οι αθλητές την χρησιμοποιούσαν για να καθαρίζουν το σώμα τους από το λάδι. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν «κιμωλία» και άλλες αργίλους που είχαν παραπλήσιες ιδιότητες και διαφορετική προέλευση. Η «κιμωλία γη» δεν έχει φυσικά καμιά σχέση με τη γνωστή κιμωλία του μαυροπίνακα. Απλώς η δεύτερη που το σωστό της όνομα είναι «κρητίς» δανείστηκε την ονομασία από την πρώτη επειδή της μοιάζει κάπως στο χρώμα και την αφήkimolia[1]
Ημιπολύτιμα ορυκτά, κυρίως ποικιλίες χαλαζία όπως αμέθυστος, αχάτης, χαλκηδόνιος, ίασπης, οπάλιος είναι συνηθισμένα στο νησί. Πολλές έγχρωμες κρυσταλλικές και μικροκρυσταλλικές ποικιλίες συναντώνται σε γεώδη (κοιλότητες πετρωμάτων με πολύχρωμες ζώνες και μεγάλους όμορφους κρυστάλλους).
Αν ανήκετε σε κείνους που αγαπούν να συλλέγουν βότσαλα θα βρείτε πολλά με ωραίες ποικιλίες των παραπάνω ορυκτών.
Στο δρόμο για την Αλυκή λίγο πριν στρίψετε για την παραλία μπορείτε να θαυμάσετε μικρά, γυαλιστερά κομψοτεχνήματα μιας ποικιλίας βαρύτη που λέγεται «ρόδο της ερήμου» γιατί μοιάζει με ολάνοιχτο τριαντάφυλλο. Στην ίδια παραλία, στην άμμο θα βρείτε πολλά κομμάτια ελαφρόπετρας.

Share

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό μας δελτίο

eidisisananisi
SPONSORS

Εισιτήρια πλοίων
SPONSORS
SPONSORS

Διαφήμιση με 1 ευρώ
xrisima-tilefona

Facebook

Twitter

Vimeo